تبليغاتX
.: طب ایرانی :.

    

مداوای صرع

1.    بعضی از پزشکان منجمله در انگلستان عمل جراحی را در قسمتی از مغز که در انجا تخلیه الکتریکی بوجود میاید توصیه می کنند .

 

2.    بعضی از بیماران را می توان با توصیه ها و تقویت های روحی و روانی مداوا نمود  چون حالت شکستگی روحی و افسردگی و نا امیدی خود می تواند سبب تشدید این بیماری گردد.

 

3.    درمان با دارو : نحوه درمان از نظر طب امروزی و طب سنتی به ظاهر متفاوت لکن در اصل تقریبا مشابه می باشد . یکی از داروهائی که می تواند دامنه حملات صرعی را محدود سازد و فعالیت کانونهای فعال صرعی در مغز را نقصان دهد ماده ای شیمیائی به نام فنی توئین می باشد که بصورت کپسول یا قرص در اختیار بیماران گذاشته میشود .

 

اما پزشکان سنتی افرادی را که بیماری صرع در انان مادر زادی بوده با تقویت روحی و جسمی و ورزشهای ملام و جلوگیری از حالات غیر طبیعی و تشدید کننده بیماری و جلوگیری از یبوست و مصرف داروهائی  مانند معجون فیقرا و دارو های تنظیم کننده اعمال مراکز عصبی مانند اسطو خودوس و ریشه ترخون مداوا می کرده اند .

 

بدین طریق که مقداری برگ و گل و ساقه های جوان اسطو خودوس و مقداری ریشه ترخون را پودر کرده و با مقداری سکنجبین و به مدت حدود یک ماه می خوراندند اکثر موارد بیماری  بر طرف یا به حداقل نقصان می یافته است.

 اما در افرادیکه بیماری انان ارثی نیست ابتدا سبب بیماری بررسی می گردد مثلا افرادیکه حملات صرع در انها به علت تجمع انگل در بدن انان است با دفع انگل مداوا می شوند و پس از پاک شدن بدن از انگل داروها ی قطع کننده حملات نیز مصرف می شوند .

ویکی  از داروهائیکه اطباء سنتی برای مداوای صرع مصرف می کنند عبارتست از عاقر قرها ( ریشه ترخون ) و افتیمون ( سس ) و بسفایح ( سرخس بسفایح )  از هر کدام مقدار 3 مثقال ( پانزده گرم ) را کوبیده و پودر حاصل را با مویز سیاه ( شاهانی ) مجد دا می کوبند تا به صورت معجون در آید سپس هفت قسمت نموده به مدت هفت روز قبل از صبحانه به بیمار خورانیده میشود . و هر سه ماه یکبار خوردن این معجون را تکرار می نمایند.

 

دیگر از داروهائیکه اطباء سنتی برای مداوای بیماران صرعی تجویز می نمایند عبارتست از افتیمون دو مثقال – افسنطین دو مثقال برگ خشک شده حنظل پنج تا هفت گرم که این مجموعه را دم کرده و صبح ناشتا به بیمار می خورانند در بهبود بسیار مجرب است.

 

اما چنانچه پیدایش این بیماری و بخصوص در افراد بالغ به علت پیدایش ورم یا غده ای در مغز باشد. در صورت تشخیص ورم باید از داروهای بر طرف کننده اورام مغز استفاده شود تا اورام تحلیل رفته و بیماری زایل گردد . و اگر غده مغز طوری باشد که پس از مدتی مصرف اینگونه داروها تحلیل نرود .

و آزار  دهنده بوده یا بیم پیشرفت آن برود با نظر اطبا ء متخصص نسبت به عمل جراجی و قطع غده مذکور نمود.

 

                                Gif 77

 

 

 

بیماری صرع= حمله= اپی لپسی

مغز که در داخل جمجمه انسان موجود است مانند یک باطری می تواند جریان الکتریسیته تولید نماید اما تولید این جریان برق دارای نظم و قاعده و دقت خاصی است و اگر در این نظم و دقت اختلا لی به وجود اید صرع حاصل میشود.

صرع حالتی است که در ان اختلال در کار مغز حاصل می شود و این اختلال بوسیله حرکات متناوب بدن مشخص می گردد و تغییراتی در تفکر و رفتار فرد حاصل می کند .

صرع یکی از بیماریهای عصبی است که با پیشرفت تکنیک در جوامع بشری رو به افزایش است و عواملی نیز در پیشرفت این بیماری موثرند و این بیماری در اطفال بیشتر است تا بزرگسالان .

 

چند نمونه از عواملی که در ایجاد بیماری صرع دخالت دارند .

الف) عوامل ارثی یا زنی : از زمانهای قدیم پزشکان دریافته بودند که بیماری صرع اغلب از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود این نوع صرع ارثی است نه عارضی اما انواعی از بیماری که بعد از تولد عارض میشوند ارثی نبوده و نمی توانند از نسلی به نسل دیگر منتقل گردند .

 

ب)عواملی که پس از تشکیل جنین سبب بوز صرع میشوند . عبارتند از :

 

1. ناهنجاریهای خونی مانند مواقعی که زن و شوهر از نظر rh باهم متناسب نباشند با اینطریق که مرد دارای rh  مثبت و زنش دارای rh  منفی و طفل انان عامل rh  را از پدر به ارث برده و دارای rh  مثبت باشد که در چنین حالتی احتمال بروز صرع در نوزاد زیاد خواهد بود.

2. عفونت های دوران حاملگی در مادر ممکن است روی مراکز عصبی طفل اثر گذاشته ودر طفل ایجاد بیماری صرع نماید.

3. نحوه اخراج طفل از رحم مادر نیز قابل توجه است چون سلولهای مغز طفل در این حالت نیاز فراوان به اکسزن و مواد غذایی دارند و اگر زایمان دیر انجام شود یا بند ناف به گردن طفل بپیچد و یا خروج دیر انجام شود و یا به هر علتی خون کافی به مغز نرسد امکان ایجاد بیماری صرع موجود است .

4. وارد شدن ضربه در هنگام تولد یا در دوران کودکی بسر طفل می تواند سبب بروز بیماری صرع باشد.

5. گاهی فقر شدید غذایی در اطفال انان را برای ابتلای به این بیماری اماده میشازد .

 

1.    پیدایش غده هایی در داخل جمجمه می تواند ایجاد بیماری صرع نماید به طوریکه اگر در فردی بعد از سن بیست سالگی این بیماری بروز نماید ن می رود که داخل جمجمه توموری ( ورم یا غده ) به وجود امده باشد .

2.    گاهی نیز در اثر تجمع انگلها در بدن و ورود سموم حاصل از فعالیتهای حیاتی انان در خون و رسیدن این سموم به مغز ادمی حملات صرعی به انسان دست می دهد.

3.    گاهی نیز تحریکات شدید الکتریکی یا روانی عامل پیدایش این بیماری میگردند.

 

چند نمونه از عواملی که بیماری صرع را تشدید می کنند .

1.    خستگی زیاد

2.    هیجانهای روحی

3.    نورهای خیره کننده مانند جوشکاری و فلاش

4.    تب

5.    موسیقی و سرو صدای زیاد و بخصوص بعضی اهنگهای هیجان اور.

6.    مصرف الکل

7.    پائین گرفتن سراز سایر قسمتهای بدن .